بازی  چیست و آیا کودک من صحیح بازی می کند؟

بازی کودک را می توان بر اساس زیر مجموعه های کاری تعریف کرد:

  1.  به عنوان فعالیت هایی که ویژگی خاصی دارد.
  2. به عنوان پدیده ای رشدی که در رشد و فرهنگی شدن کودک تاثیر دارد.
  3. به عنوان تجربه یا حالت ذهنی (روانی) (مثلmemoryکه شامل هر چیزی است که کودک را به انگیزش واداردو برای وی رضایت بخش باشد.)

بسیاری از تئوری های بازی ،آن را در زمره فعالیت های که کودکان در آن شرکت می کنند دسته بندی می کند که شامل فعالیت های game،بازی ساختمانی،بازی اجتماعی،بازی های وانمود کردن ،بازی جنسی-حرکتی،بازی سمبلیک یا دراماتیک و نمایشی میشود.

فعالیت های بازی کودکان در طول زمان تغییر می کند و نشانگر و بازتاب رشد آنهاست.

بازی حسی حرکتی و جستجو گرانه در نوزادی غلبه پیدا می کند.تا کودک به بدن خود اگاهی پیدا کند و تاثیر فعالیت رشد را روی اشیاء و افراد در محیط پیدا کند.(اولین نوع بازی explovatory،sensorymotor در نوزادان کشف بدن خود است )بازی حسی و حرکتی در ۲ سالگی به اوج خود می رسد سپس کاهش می یابد.کودکان بازی حسی-حرکتی را هنگامی که مهارت حرکات جدیدی را یاد کی گیرند ادامه می دهند.بازی explovatory از نوزادی شروع می شودو در انتهای سال اول ،نوزادان به صورت فعال محیطشان را جستجو می کنند و فهم اولیه ای درباره تاثیر علت و معلولی شکل می دهند و به چگونگی کار کردن اشیا اطراف علاقه نشان میدهند.

دوسالگی

در ۲ سالگس بازی حول و حوش جور کردن اشیاءو فهم معانی انهاست.کودکان شروع به طبقه بندی اشیاء می کنندو هدفمندی را در کارهایشان گسترش میدهند.بازی های کشفی explovatory به تدریج طی سال های پیش دبستانی کاهش می یابداما هنگامی که کودک مهارت جدیدی را یاد می گیرددوباره نمایان می شود.

بازی ساختاری بروندادها ونتایج مشخصی داردو طی سال های پیش دبستانی با تمرین غالب می شود.بازی های ساختمانی طی دوره میانی کودکی و نوجوانی ادامه می یابد.اما انتزاعی تر می شود.این بازی است که به هنرها وپیشه ها ارتقا می یابد.(art&craft)

بازی سمبلیک و وانمودی از اواخر۱سالگی و طی اوایل ۲ سالگی شروع شده و در ۵ سالگی به اوج خود می رسدو بازی های نمایشی و نمایشی-اجتماعی تکامل می یابد.

طی اواسط کودکی بازی سمبلیک و خیالی در بازی های ذهنی ، کلوپ های رمزی وپنهانی،رویاهای روزانه ،بازی های زمانی(شامل کدهای رمزی ،معماها)دیده می شود.تلویزیون ،بازی های کامپیوتری و فیلم های کوتاه moviesنیز شیوه های پرورش بازی خیالی است.

بازی اجتماعی خیلی زود در هنگام ارتباط کودک با مادر شروع می شودو در ۳ سالگی کودکان در بازی های پیچیده اجتماعی شرکت می کنند.کودکان بازی نقش را برای یادگیری درباره اجتماعی و هیجانهای فرهنگی استفاده می کنند.

Garveyچهار نوع نقش درمانی گروهی مشاهده کرد:
  1.  نقش های pune (مثل وانمود کردن به دکترشدن)
  2. نقش های نسبتی(مثل وانمود کردن مادر یا کودک شدن)
  3.  نقش های کاراکتری (مثل نقش های بازیگری در تلویزیون و….)
  4. نقس هایی با هویت نامعلوم

بازی اجتماعی با بازی حرکتی ترکیب می شود و به بازی های بی نظم و ترتیب رشد می یابد.

بازی های با قانون به کودک می اموزدتا قبول مسئولیت کنندو تعاملات اجتماعی را شروع ،حفظ و به پایان رسانند.این نوع بازی درطی سالهای مدرسه غلبه می یابد.

بازی اجتماعی وgame های با قوانین به طور خاص توسط فرهنگ ها تاثیر می گیرند.محیط فیزیکی در دسترس برای بازی ،گروهای دوستان و انواع بازی ها که توسط والدین تشویق می شود و همین طور که جامعه مدرن تر می شود تغییر می یابد.

زمان،مکان،و انواع بازی هایی با برنامه ریزی بالاو سازمان یافته ترندمثل ورزش های سازماندهی شده و تاریخ بازی.

بزرگسالی با استقلال واجتماعی شدن در نقش های بزرگسالی در ارتباط است اینها دوره ای از انتقال به دوره تعهدات است.زمان لازم برای بازی تغییر می کندو به علایق محدود می شود،فشار خانواده و دوستان همگی در فعالیت های دوران (teen)موثر است.بزرگ ترین فعالیت بزرگسالی اجتماعی شدن است.دومین تلویزیون و سومین ورزش ها،gameها(مسابقه)،سرگرمی ها ،مطالعه و….

شیوه دیگر نگرش ،فرم بازی از طریق ویژگی های انهاست.مطالعات یک ویژگی مورد معمولی برای همه بازی را تشخیص نداده اند بلکه ویژگی و تبعیت های زیادی را پیشنهاد کرده اندکه بازی را از غیر بازی تشخیص دهد.

ویژگی های بازی شامل:

انگیزش درونی ،توقف و تعطیلی واقعیت ،کنترل مکانی درونی،خود به خودی بودن ،funny بودن،قابلیت انعطاف پذیری،به طور کل جذاب بودن،زندگی بخش،انتها در خودش،غیر واقعی و چالش برانگیزبودن.

براساس نظر Rebin وهمکارانش بازی با ویژگی های زیر طبقه بندی شده است:
  1.  انگیزش درونی و جهت گیری را نشان می دهد.
  2. برروی مفهوم تأکید دارد
  3. ارگانیسم مرکز است نه شی مرکز
  4.  سمبلیک است.
  5. ازادی را نشان می دهد.(از قانون های اجباری بیرون است)
  6.  نشان دهنده شرکت فعال در فعالیت است.
Talcata اصول بازی را اینگونه بیان می کند:
  1.  یک سری رفتارهای پیچیده با مشخصه FUN هستند.
  2.  شامل فرایندهای حسی ،عصبی و عضلانی یا ذهنی هستند.
  3.  شامل تکرار تجربیات ،کشف ،ازمایش و تقلید است.
  4. از زمان و فضایش جلوتر است.با محدودیت ها و زمان پذیری خودش اجرا می شود.
  5. به عنوان ابزاری برای یکپارچکی جهان داخل وبیرون است.
  6. یک رشد و پیشرفت رشدی ،طبقه بندی شدهرا دنبال می کند.

شیوه دیگر دیدن بازی در ارتباط با Fun است یا چگونگی تأثیر بازی روی تطابق.fun بازی شامل پردازش ،تجربه و اهداف است.در گذشته بازی به عنوان شیوه ای که در ان کودک فعالیت های لازم برای زندگی اش را گترش می داد تعریف می شد.هم چنین شیوه ای برای رها کردن انرژی ازادیا برای خلق دوباره و ارامسازی.تئوری های اخیرروی ارزش بازی در شرکت ،رشد و پرورش یافتن کودک تأکید می کنند،که شامل استفاده از بازی برای رسیدن به حداکثر هوشیاری برای ارتقای ،ارتقای مهارت های شناختی است.توضیح و تغییر فرهنگی اجتماعی شامل رشد توانایی های اجتماعی ،رشدنقش های پیشرفته بازی در فرهنگ است.

نکته
  1.  بازی میزان رشد را منعکس می کند.
  2.  بازی رشد را تقویت می کند.
  3. بازی ابزاری برای تغییرات رشدی است.

مفهوم بازی مربوط به کیفیت تجارت یا حالت ذهنی یک فرد است.نگرشی که یک فرددر طی بازی حس می کندمعمولاَMeaningنامیده می شود

libermaxاحساس می کردکه فرد یک گرایش درونی به بازی دارد که با ۵ محور ان را توصیف کرده است:
  1.  خودانگیختی فیزیکی
  2. نشانگرسرگرمی
  3. حس شوخی و بذله گویی
  4. خودانگیختگی شناختی
  5. خودانگیختگی اجتماعی

دریک مطالعه کیفی دربازی کودکان پیش دبستانی فعالیت ها و رفتارهایی که ویژگی بازی کودکان است را مشخص کرده است.بازی کودکان ،انعطاف پذیری و خود به خودی بودن را در بازی هایشان نشان می دهد.ودر تعادل اجتماعی ،حس کنجکاوی تصور خلاق،سرگرمی توانایی کنترل موقعیت ها،توانایی ساختن و تغییر جریان بازی و جذابیت کلی را نشان می دهند.

کودکان انعطاف پذیری پایین نشان می دهندو در انتقال ویا تغییرات مشکل دارند و عاطفه منفی یا نابالغ یا گفتار را دارند.اغلب ازنظری بازی هم از لحاظ فیزیکی و عاطفی عقب می افتند.(کناره گیری می کنند).روی موقعیت ها کنترل ندارندو ترجیح می دهند با کودکان کوچک تر یا بزرگتربازی کنند.

بازی همچنین از طریق زمینه معنا پیدا می کند.

فعالیت های کودکان هیچ گاه قابل جداشدنconteant از محیط نیستند.همچنین از خانواده ،اجتماع و تاثیرات فرهنگی،وجود یا عدم وجود اشخاص دیگر ،حیوانات،موقعیت اجتماعی ،وجود اسباب بازی ها یا سایر اشیاءبرای تعامل همگی تاثیر عمیقی روی بازی کودک دارند.(کتابها از اولویت فعالیت بازی حتی قبل از توانایی خواندن در کودک است)زمینه بازی شامل فرهنگ،انتظارات اجتماعی،از بازی هستند.

محیط، منابع و مطالبات فیزیکی ،روانی،اجتماعی،فرهنگی،و روحی را فراهم می کند.تعدادی از پژوهشگران روی تاثیر محیط ،کیفیت مراقبت و انوع تعاملات بین مراقب و کودک روی رفتار بازی مطالعه کردند انها دریافتند حالات اقتصادی اجتماعی بالاتر با سطح بازی خیالی بیش تردر ارتباطند.به طوری که محیط خانگی اجازه خلاقیت را تشویق می کند و کیفیت برنامه های بالاتر تعامل اجتماعی کودکان و سطح بازی را تقویت می کند(بالا می برد).تنوع وارد و موقعیت ها برای کودک برای کشف و تعامل داشتن و توانایی انها برای کنترل فعالیت ایشان با افزایش کیفیت بازی در ارتباط است.به علاوه مراقب و دوستان به صورت عاطفی و کلامی به ارتقاءکیفیت بازی کودکان کمک می کند.

فاکتورهای فرهنگی بازی شامل:

پرورش کودک تاثیر والدین،تجارب همسالان،محیط فیزیکی،مدرسه و وسایل ارتباط جمعی هستند.(تشویق و هواخواهی ما در تجربه play fulnessبازی کودک می افزاید).

تاثیرات اکولوژیک روی بازی شامل

تاثیرات محرکات تازه روی بازی ،تاثیرموارد و اشیاءتراکم محیط بازی و فضای بازی و امن و خارج از خانه است.

فاکتورهایی که بازی را ارتقاء می دهند شامل:

دسترسی به اشیاء و اشخاص،نداشتن استرس،تهیه و ایجاد موقعیت برای نواوری،موقعیت برای انتخاب داشتن

فاکتورهایی که ممکن است بازی را محدود و مهار کنند شامل:

اجباروفشار خارجی،شناخت خود ،تازگی یا چالش های بالا،انتخاب های محدود،رقابت بالا.

اجزای زمینه ای که به نظر می رسد بازی را ارتقاء می دهند شامل:
  1.  دوستی ها،اسباب بازی ها،
  2. ارزوی انتخاب
  3.  بزرگترهایی که تهاجمی راهنمایی کننده نباشند
  4. فضای امن و راحت
  5. برنامه زمانی که اززمان خستگی،گرسنگی واسترس اجتناب کند.این ویژگی ها را تسهیل می کند.(بیان انگیزه درونی وکنترل درونی برای جستجو(کشف) یا میل به کار)

بازی همیشه یکی از برنامه های OT (کاردرمانی)بوده است. بازی حماقت نیست.بازی فعالیت هدفمندی است که منجر به تجارب عاطفی و ذهنی می شود. بازی وسیله برای ارتباط و رشد کودک است.درOT (کاردرمانی)برای سرگرمی،ارتقای مهارت ها یا اهداف درمانی استفاده میشود.از طریق بازی کودکان مهارت ها را یاد می گیرندو علایقشان را گسترش می دهندکه بعدا در انتخاب ها و موقعیت کاریشان و سرگرمیشان تاثیر می گذارد.بازی محلی برای رشد (کاردرمانی)OTاست هم چنین توانایی های فیزیکی ،مهارت های زبانی وشناختی و مهارت های ارتباطی است.در باز ی کودکان نقش های فرهنگی و اجتماعی را بازی می کنندو یاد می گیرندفرد وعضوموثری در جامعه باشند.

– بازی یک رفتار اکتشافی در دوران کودکی است و مخزن این بازی انگیزش درونی است.

والدین از دو استراتژی بازی استفاده می کنند

۱- تفکیکی(segeration)
۲- ترکیبی(inclusion)

در شیوه تفکیکی:زمان بازی از زمان کارهای روتین جداست.
در شیوه ترکیبی:زمان بازی با زمان کارهای روتین ترکیب شده است و مجزا نیست.

سه نوع از قوانین اشیاء(object….)توسط کودک یاد گرفته میشود:
  1.  قوانین ویژگی های شی(بازنماییدرونی ویژگی های شی توسط کودک است)
  2. قوانین کشف شی (مجموعه کشف های اعمال شده رو شی)
  3.  قوانین تمایلی شی(فاکتورهایی که کودک را به انتخاب شی متمایل می کندو بازی را لذت بخش می کند)
کودک
معمولا بازی از طریق مشاهده یا تست های رشدی ارزیابی می شودو شا مل چهار نوع است:
  1. انهایی که مهارتها را در منطقه محدوده خاصی طی بازی ارزیابی می کنند.
  2. انهایی که توانایی بار رشدی را ارزیابی می کنند.
  3. انهایی که راه های بازی کودک شامل و شیوه بازی (play style)را ارزیابی میکند.
  4. انهایی که به صورت روایتی و نقلی اند.

اکثر ارزیابی های بازی حوزه مهارت های خاصی را ارزیابی می کنند.(مثلا شناخت یا تعامل اجتماعی)این مکان سازمان یافته ،مواد،فعالیت ها یا مشاهدات سازمان یافته ای دارند.

Parten(ارزیابی کلاسیک جنبه های اجتماعی بازی):

۱- میزان و درجه مشارکت
۲- درجه و میزان رهبری.(چقدر کودک وابسته است یا دیگران را هدایت می کند.)
(غیرفعال،منزوی،تماشاچی،موازی،ارتباط برقرار کننده،سازماندهی کننده قسمت های اضافی بازی)
(ارزیابی شناخت،عاطفی اجتماعی،زبان،مهارت فیزیکی،قدرت جسمانی،رشدحرکتی از طریق ازی طبیعی)

دو ارزیابی از لحاظ رشدی توسطOT (کاردرمان)

– Play History (Takata)
– Knox preschool play scale (knox)

بازی منعکس کننده،تعامل عمل بین فرد و محیط است.play Historyیک مصاحبه نیمه سازمان یافته است و مشاهده منجر به اطلاعاتی از جدول برنامه ای روزانه کودک می شود.ولی دو عنصر برای بازی در نظر گرفت:
۱- Form
۲- Content

• انتخاب ابزار و مواد بازی
• مقدار و ماهیت بازیگوشی
• سازماندهی بازی

Content:منعکس کننده موقعیت های زندگی است وبیان کننده نیازهای قوی کودک،انگیزش ها(تحرکات)وحالت فیزیکی و عاطفی کودک است.رفتارها به صورت اشکار و غیر اشکارو تشویق شده و نشده تقسیم میشود.
Knox preschool play scale:یک ارزیابی مشاهده ای است که مهارت های رشدی اول زندگی را در کودکان می سنجد.چهار بعد را ارزیابی می کند.

کودکان هم در فعالیت های داخل و هم خارج از خانه مشاهده و در این جهار بعد طبقه بندی می شوند:

۱- مدیریت فضا:شیوه ای که کودک نحوه مدیریت بدن خود و فضای اطرافش را می اموزد.
۲- مدیریت ابزار:شیوه ای که کودک ابزار و مواد اطراف خود را مدیریت می کند.
۳- وانمودی/خیالی(سمبولیک):راهی که کودک از طریق تقلید و رشد می کند.
۴- مشارکت: خیال از واقعیت جهان خود را بهتر می شناسد.مشارکت به مقدار و شیوه تعاملات اجتماعی گویند.

تحلیل تجارب کودک در حالت روانی او هنگام بازی است.براساس خودانگیختگی اجتماعی،شناختی و فیزیکی،حس شوخ طبعی، شش ایتم دارد:
۱-انگیزش ۲- کنترل ۳- توانایی ۴- واقعیت ۵- شکل ۶- Franing

مزایا:

تحلیل بازی در ارزیابی توانایی فیزیکی و شناختی ،فشارهای اجتماعی،تصور،استقلال،مکانیسم های انظباطی و محیط کمک کننده است.
ارزیابی بازی و توانایی کودک طی بازی اطلاعات مهمی درباره عملکرد کاری،مهارت های عملکردی و الگو ها به دست می دهد.
ارزیابی بازی بر ایت اساس که کودک چه کاری را در بازی می تواند انجام دهد.درمانگررا قادر می کند روی توانایی ها و ناتوانی تمرکز کند.

 

مترجم : سینا مستوقی (کاردرمان)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست